Paul Cox (Hasselt, 1946) is naast dichter ook beeldend kunstenaar. Hij schrijft al van jongsaf gedichten en aforismen. Lange tijd stelde hij ze liever tentoon dan ze te publiceren. Zijn teksten werden dan verweven in decoratieve lettertekens, sobere pentekeningen of transparante kleurvlekken. In 2003 debuteerde Cox bij het PoëzieCentrum met Niemand kon dit weten. Twee jaar later verscheen De morgen van het paard.

In z'n nieuwste gedichtenbundel "Genade met wijnvlek", vat Paul Cox de vergankelijkheid van de wereld in veelstemmige verzen. Zacht aanschouwt hij zonder de werkelijkheid te verstoren, zelfs aan te raken. Onbewust en ongestoord gaat alles voort en voorbij. Door de dingen in zijn blikveld vast te houden tracht de dichter de vervliedende tijd tot stilstand te dwingen. Cox’ schrijven is een poging om de vergankelijkheid te bezweren en overstijgen. De natuur is de centrale thematiek waarlangs hij dit streven tracht te realiseren. De dichter heeft daarbij zowel aandacht voor het kleine, het vallende blad, de kraaiende haan als voor de grote cycli die de natuur beheersen. De verschillende facetten van deze thematiek komen samen in de figuur van de Vrouw, geliefde en levensbrenger.

Genade met wijnvlek - Paul Cox, 2007
Uitgegeven en te koop bij het PoëzieCentrum vzw.