We laten enkele jeugdvrienden, klasgenoten, collega-dichters iets vertellen over Jotie en/of over z'n werk.

Frank De Crits:

"straks word ik vijfenzestig sommigen beweren dat ik er meestal veel jonger uit zie de enige uitleg is veel roken veel drinken en van vrouwen houden nu schrijf ik volhardend gedichten prozagedichten een genre dat ik vanaf den beginne beoefend heb alle geleerden zijn daarover gevallen zij schreven de crits je gedichten zijn geen poëzie maar proza daar heb ik één nacht niet van geslapen en basta ik heb door alles balorig eigenzinnig heen geschreven en enkele bundels uitgegeven die men nergens vindt ook vertalingen uit het Frans heb ik gemaakt onuitgegeven jarenlang was ik een schaduwschrijver van de groten jarenlang schreef ik stukjes over dé enige stad te lande Brussel die ik al sinds de zestiger jaren onveilig maak soms met mijn vriend freddi smekens de beste onbekende dichter stiel die volgens ons extreem moeilijk hard afschrikwekkend lonend en zo nodig noodzakelijk is"

Luc Lamon en Lou(is) Demulder, 2 jeugdvrieden van Jotie, schreven samen onderstaande tekst over Jotie neer.
Luc Lamon was Joties KSA-leider en via de BOK-krant uitgever van zijn eerste schrijfsels. Hij maakte samen met Lou Demulder deel uit van "de commune" aan de Kortrijksesteenweg in Gent waar Jotie regelmatig grond onder de voeten zocht. Hij is momenteel sportjournalist bij Gazet van Antwerpen.
Lou Demulder, econoom van vorming, verliet het actieve werkcircuit en stortte zich in de fotografie. In januari 2002 bundelde hij als Lou M.C. Mulder een selectie van zijn recentste werk in An Economy of Truth (Editions Yellow Now, Côté photo-images).